Fizik Güncesi

1783 yılında John Michell isimli hemen her konuya ilgi duyan ve acayip fikirler öne süren bir adam, zamanın meşhur bilim adamlarından Henry Cavendish'e bir mektup yazar. Mektubunda enteresan bir öngörüsünü paylaşır:              " Eğer Güneşin 500 katı yoğunluğunda ve Güneşle aynı yarıçapa sahip bir küre üzerine bir cisim uzaydan düşecek olsaydı, yere çarpma hızı ışık hızından fazla olacaktı. Eğer ışığın da kütle tarafından çekildiğini var sayarsak, böylesine bir kütleden dışarı ışığın çıkması imkânsız olurdu. Çünkü böyle yoğun ve büyük bir kürenin kendi yer çekim kuvveti, ışığın çıkmasına engel olurdu. " Bu satırlar bizim bugün kara delik olarak adlandırdığımız cisimlerin tarihteki ilk öngörüsü oldu. Çok uzun yıllar bu öngörü pek dikkate alınmadı, Çünkü kütlesiz olan ışığın yer çekiminden nasıl etkileneceğini kimse anlamıyor ve ihtimal vermiyordu. 20. yüzyılda bu görüş değişti. 1915'te Einstein genel izafiyet teorisini kurdu ve pek çok k...

Popüler Karadelik kavramı tamamen klasik genel görecelik teorisi ışığında ele alınır ve astronomlar bu çerçevede anlatırlar. Bu cisimler etraflarındaki herşeyi devasa kütleçekim etkileriyle yutar ve ışık dahil, hiçbir şey onlardan kurtulamaz. Ancak, kuantum mekaniksel bir açıdan karadeliklerin davranışını anlamak isteyen fizikçiler farklı bir manzarayla karşılaşmaktalar. İki bakış açısındaki farklılık, tıpkı termodinamik ile istatistiksel fizik alanlarının kavramları anlamak için kullandıkları yöntemlerin farklı oluşu gibidir. Bilindiği gibi termodinamik, makroskobik sistemlerin ve gözlemlenebilir niceliklerin tanımlanmasında güzel bir yaklaşım sergiler. İstatistiksel mekanik ise olaylara daha yakından bakıldığı zaman aslında neyin ne olduğunu ele veren bir sistematiktir. Kuantum mekaniğinde zamana bağımlı bir A durumundan B durumuna geçiş mümkünse, bunun tersi de, yani B durumundan A durumuna geçiş de mümkündür. Bir analojiyle anlatmak gerekirse, kırılan bir vazonun tekrar kendil...